Najczęstsze przyczyny​ anemii

Do najczęstszych przyczyn anemii zalicza się niedobór żelaza, kwasu foliowego oraz witaminy B12. Anemia może również rozwinąć się w wyniku utraty krwi – np. przy obfitych miesiączkach, wrzodach przewodu pokarmowego lub krwawieniach z dolnego odcinka przewodu pokarmowego. Często występuje także niedokrwistość w przebiegu chorób przewlekłych, związana z takimi schorzeniami jak choroby nerek, reumatoidalne zapalenie stawów czy toczeń rumieniowaty układowy.

Innymi przyczynami mogą być choroby autoimmunologiczne, przeszczep szpiku kostnego, niedokrwistość aplastyczna oraz anemia hemolityczna, związana z rozpadem krwinek czerwonych. W rzadkich przypadkach niedokrwistość może być wynikiem infekcji wirusowych, stosowania niektórych leków lub przebiegu anemii sierpowatej.

Objawy anemii – jak rozpoznać niedokrwistość?

Objawy anemii są często niespecyficzne, dlatego łatwo je przeoczyć lub przypisać innym schorzeniom. Do najczęstszych symptomów należą: osłabienie, zmęczenie, zawroty głowy, bladość skóry i błon śluzowych, nadmierne wypadanie włosów, uczucie zimna oraz duszność przy wysiłku. W bardziej zaawansowanych przypadkach mogą wystąpić objawy takie jak kołatanie serca, bóle w klatce piersiowej oraz niewydolność serca.

W przypadku niedokrwistości hemolitycznej obserwuje się również symptomy związane z rozpadem krwinek czerwonych – żółtaczkę, powiększenie śledziony i ciemny mocz. Łagodna niedokrwistość może przez długi czas przebiegać bezobjawowo, dlatego regularne badania są kluczowe dla jej wczesnego wykrycia.

Jakie badania warto wykonać przy podejrzeniu anemii?

Podstawowym badaniem pozwalającym na rozpoznanie niedokrwistości jest morfologia krwi. Wyniki takie jak niskie stężenie hemoglobiny, zmniejszenie liczby czerwonych krwinek oraz hematokrytu mogą świadczyć o obecności anemii. Istotne jest również oznaczenie stężenia ferrytyny, która wskazuje na zapasy żelaza w organizmie.

Dodatkowe badania obejmują poziom witaminy B12, kwasu foliowego, badanie kału na krew utajoną oraz ocenę czynności nerek i wątroby. W przypadku podejrzenia chorób przewlekłych lub autoimmunologicznych wykonuje się również bardziej specjalistyczne testy immunologiczne i obrazowe. Właściwa interpretacja wyników pomaga w ustaleniu rodzaju anemii i jej przyczyny.

Znaczenie konsultacji z dietetykiem w leczeniu anemii

Leczenie anemii powinno być kompleksowe i dostosowane do przyczyny choroby. W wielu przypadkach niezbędne jest leczenie choroby podstawowej lub usunięcie przyczyny krwawienia, ale ogromną rolę odgrywa również odpowiednia dieta. Konsultacja z dietetykiem może pomóc w opracowaniu planu żywieniowego wspomagającego leczenie niedokrwistości oraz zwiększającego przyswajanie żelaza.

Dietetyk wskaże produkty bogate w żelazo hemowe (znajdujące się wyłącznie w produktach pochodzenia zwierzęcego), a także zadba o uzupełnienie innych składników – takich jak witamina C, która wspomaga wchłanianie żelaza. W niektórych przypadkach konieczne może być stosowanie preparatów żelaza lub suplementacja innych mikroelementów i witamin. Wsparcie dietetyczne pozwala skuteczniej radzić sobie z objawami niedokrwistości i poprawić poziom hemoglobiny.

Produkty bogate w żelazo hemowe – co warto jeść?

Produkty zawierające żelazo hemowe są najlepiej przyswajalne przez organizm i powinny stanowić podstawę diety osób z niedokrwistością z niedoboru żelaza. Należą do nich: czerwone mięso (wołowina, cielęcina), podroby (wątróbka, nerki), ryby (sardynki, makrela, tuńczyk) oraz jaja. Warto również spożywać produkty bogate w witaminę C, która zwiększa biodostępność żelaza – np. cytrusy, paprykę, natkę pietruszki.

Oprócz żelaza hemowego ważne jest także dostarczanie żelaza niehemowego (z produktów roślinnych), które również przyczynia się do poprawy stanu zdrowia. Znajdziemy je w roślinach strączkowych, kaszach, szpinaku, orzechach i pestkach. W diecie powinny się znaleźć także produkty zawierające kwas foliowy, witaminę B12 oraz białko wspomagające odbudowę krwinek czerwonych.

​Czego unikać przy niedokrwistości?

W leczeniu anemii ważne jest nie tylko to, co jemy, ale także to, czego powinniśmy unikać. Niektóre produkty mogą utrudniać wchłanianie żelaza – należą do nich kawa, herbata, czerwone wino, produkty bogate w wapń (np. mleko i jego przetwory), a także duże ilości błonnika. Warto ograniczyć również stosowanie leków zobojętniających sok żołądkowy oraz unikać niektórych antybiotyków, które mogą wpływać na przyswajanie składników odżywczych.

Unikanie tych produktów w trakcie posiłków bogatych w żelazo pozwala zwiększyć skuteczność diety i leczenia niedokrwistości. Świadomość żywieniowa, regularne monitorowanie poziomu hemoglobiny oraz współpraca z lekarzem i dietetykiem to kluczowe elementy skutecznego leczenia anemii i poprawy jakości życia.

Bibliografia

  • P. Lipiński, R. Starzyński, A. Styś, R. Staroń, A. Gajowiak, Niedokrwistość na tle niedoboru żelaza w diecie (2014). Kosmos, 63(3), 373–379., Data dostępu: 29.05.202

  • M. Chełstowska, K. Warzocha, Objawy kliniczne i zmiany laboratoryjne w diagnostyce różnicowej niedokrwistości (2006). Onkologia w Praktyce Klinicznej, 2(3), 105–116., Data dostępu: 29.05.2025r.

  • M. Misztal-Szkudlińska, J. Ośko, J. Brzezińska-Rojek, S. Sagatovych, M. Grembecka, Suplementy diety i żywność wzbogacana jako środki umożliwiające uzupełnienie diety w żelazo (2023). Żywność, 30(2)., Data dostępu: 29.05.2025r.